Queres participar nun concurso de microrrelato de terror? Esta é a túa oportunidade de meterlle o medo no corpo a todo o instituto cunha historia breve, pero intensa.
Animámosvos a participar desde a biblioteca, onde poderedes entregar os vosos microrrelatos desde hoxe e ata o día 8 de novembro. Podedes entregalos tamén a través das vosas profes de lingua, pero lembrade ler ben as bases e seguir as instrucións porque haberá premios... terroríficos!
Ola! Arrincamos esta viaxe virtual que nos servirá para divulgar todo o labor que realizaremos dende o Equipo de Dinamización da Lingua Galega no IES Urbano Lugrís durante o curso 2024/25.
Lembrade que a vosa participación neste proxecto é fundamental. Estamos agardando pola vosa colaboración e as vosas propostas ou suxestións.
Un saúdo agarimoso e aquí vos agardamos, con moita ilusión!
Mil primaveras máis para a lingua!
Aquí vos deixamos o documental, que esperamos realmente que vos guste tanto coma a nós. A presentación correu moi ben, as nosas presentadoras e os moderadores fixeron moi bo traballo e o público ateigou a sala en que o presentamos. Ademais, cremos que as persoas que protagonizaron este documental quedaron satisfeitas co resultado.
Desde logo, púxose moito cariño e tratouse de que todas as opinións quedaran ben reflectidas. Agora, só falta espallar e tomar conciencia para que non volva suceder unha desgraza dese calado.
Feliz fin de curso a todos e a todas!
Xa temos os carteis e as invitacións... agora só falta o público para que poida gozar dos testemuños que fomos xuntando e desta peza que elaboramos con todo o ánimo posible... para que non volva acontecer un desastre coma o que nos tocou vivir.
 |
 |
O EDLG andou a traballar nun documental moi especial, que nos levou moito esforzo e que pensamos que quedou... marabilloso... porque nos tocou a febra a todos e a todas.
O Prestige tivo un grande impacto na localidade de Malpica e moitos dos rapaces e rapazas que hoxe xa son homes e mulleres cos que nos cruzamos a diario e que daquela eran nenos e nenas na escola, voluntarios e voluntarias, fillos e fillas de mariñeiros... tiñan que volver a vista atrás e contarnos o que lembraban.
Das nosas pescudas conseguimos un mestre xubilado, un armador, unha muller valente que chegou á illa para limpar e que hoxe é atadora, un rapaz que foi voceiro e símbolo de Nunca Máis e que abriu telexornais reivindicando que non eramos pescadores de cana, que eramos xente de mar, uns profesores que levaron ás aulas a realidade diaria que o tinguía todo e que loitaron por participar na cadea humana a pesar de todas as trabas institucionais que existiron, o material e os recortes de prensa que nenos e nenas ían creando á vez que o chapapote lles engulía o seu contorno...
E xa pasado tanto tempo, de novo recordaron o que aconteceu, analizaron as consecuencias, deron a súa opinión ante as nosas cámaras... para que as novas xeracións non esquezan o que pasou, para que traballen para que nunca máis suceda un desastre dese calibre.
Axiña teremos a oportunidade de presentalo, de presentárvolo e oxalá teña a acollida que merece.
Foto obtida e reproducida do sitio web lamilanabonita
Desde o IES nº 1 da Estrada xa nos chegaron as cartas de volta e aquí recibímolas con moita emoción. Queda nelas o compromiso de continuarmos a estreitar as nosas relacións de amizade e compañeirismo e tamén de vérmonos.
O escaso orzamento non sempre permite que saia todo, pero os profes e as profes xa andamos na procura de financiamento e posibilidades para levar a cabo un encontro ao comezo do curso que vén.
Dar a coñecer o noso concello, a nosa cultura a rapaces e rapazas que tamén traballarán arreo para facer o mesmo merece a pena moito máis alá do intercambio lingüístico.
Nesta altura xa hai amizades sementadas e a forza do amor non pode ser inútil.
 | |
| Os lotiños, que ilusión fan! |
 |
 |
 |
| Tempo para todo! |